امتیاز بدهید:

راستش برای خودم خیلی سخته که بگم «خداحافظ» . همیشه همینطورم ، اونایی که منو از نزدیک میشناسن شاید بیشتر اینو حس کرده باشن . اما دیگه وقت رفتن رسیده . ادامه دادن اینجا برای خودم هم دیگه فایده ای نداره .

من به دلایلی ، تقریبا از وقتی که اومدم اینجا نتونستم حرف هایی که میخوام رو بزنم و فقط بخاطر دوستان خوب وبلاگی و عادتم به این خونه بود که زودتر نتونستم اینجا رو ترک کنم .

اما دیگه وقتشه . احتمالا به پرشین بلاگ برم (از اسمش خوشم میاد!) یا بلاگ اسپات . امیدوارم جایی رو پیدا کنم که با آرامش بتونم فقط بنویسم . فعلا که چندین ماهه نوشته هام تو فایل های ورد و روی هارد داره خاک میخوره بدون حتی یک پابلیش …

از اینکه این مدت صمیمانه همراهیم کردید و منو از نظرات و عقاید خودتون مطلع کردید ، واقعا ممنونم .

پ.ن 1 : این متن رو حدود 40 ، 50 روز پیش آماده کرده بودم که الان بدون ویرایش همون رو پست کردم !

پ.ن 2 : دلم برای اینجا تنگ میشه . نه برای پست های خودم چون اکثرا حال و روز منو نشون ندادن !!! شاید بخاطر این قسمت سمت راسته (پیوند دوستان) که هر موقع میومدم تو وبلاگ اول یه سر میرفتم تو پیوند هام …

پ.ن 3 : خداحافظیِ من از اینجا به هیچ عنوان ، دلیل بر خداحافظی از وبلاگ های شما دوستان خوب وبلاگیم نیست . یعنی دیگه نمیتونم بعضی از وبلاگ ها رو نخونم … بنابراین اگه خیال کردید از دست من راحت میشید ، باید بگم : «زهی خیال باطل»    اتفاقا بیشتر از قبل میام و سر میزنم و بحث می کنم   ، تازه زمان افشاگری رسیده ! پرونده هاتون رو میزه     

پ.ن آخر : من دیگه پستی اینجا نمیذارم اما در ش رو هم نمی بندم چون برام یه خاطره اس از این چند ماه …

برای همه تون بهترین ها رو آرزو می کنم . هر بدی ای از من دیدید حلالمون کنید دیگه

«محمدرضا«   16 – بهمن – 1388